Klasa wytrzymałości dla betonu zwykłego

Klasa nadzoruKlasa betonuwytrzymałość charakterystyczna walca na ściskanie {\displaystyle f_{ck}} (MPa)wytrzymałość charakterystyczna kostki na ściskanie {\displaystyle f_{ck,cube}} (MPa)średnia gwarantowana wytrzymałość na rozciąganie {\displaystyle f_{ctm}} (MPa)
1C8/108
C12/1512151,6
C16/2016201,9
C20/2520252,2
C25/3025302,6
2C30/3730372,9
C35/4535453,2
C40/5040503,5
C45/5545553,8
C50/6050604,1
3C55/6755674,2
C60/7560754,4
C70/8570854,6
C80/9580954,8
C90/105901055,0
C100/1151001155,2

 

Norma PN-B-03264:2002 została w 2004 r. uzupełniona poprawką, zgodnie z którą klasom betonu oznaczanym B-20 itp. przyporządkowano równoznaczne oznaczenia np. C16/20.

Wytrzymałość betonu na rozciąganie jest dziesięciokrotnie mniejsza w stosunku do jego wytrzymałości na ściskanie. Przypuszczalnie spowodowane jest to powstawaniem mikrorys między zaczynem a kruszywem. Aby możliwe było przenoszenie sił rozciągających często stosuje się zbrojenie betonu wkładkami stalowymi (pręty i siatki stalowe) – taki materiał nazywany jest żelbetem. Wówczas to stal przejmuje wszelkie naprężenia rozciągające a zadaniem betonu jest „praca” na ściskanie. Wytrzymałość betonu zależy również od zawartości cementu i tak zwiększenie jego udziału wpływa negatywnie na właściwości reologiczne, głównie na skurcz. Powstawać przez to mogą w betonie pęknięcia wynikające ze zwiększonych naprężeń oraz temperatury hydratacji.